روانشناسی مشکلات روانپریشی استراتژی های مقابله با اختلال شخصیت
post image

استراتژی های مقابله با اختلال شخصیت

 تقریباً از جمعیت عموم 9 درصد از اختلال شخصیت رنج میبرند. با وجود شیوع زیاد، بسیاری از این افراد مبتلا به اختلالات شخصیتی نمی دانند که این بیماری را دارند و اینکه چگونه با آن مقابله کنند.

یک اختلال شخصیتی شامل یک یا چند آسیب شناختی شخصیتی است که اختلال قابل توجهی در زندگی فرد ایجاد می کند.  این ویژگی ها در طول زمان پایدار و در همه شرایط سازگار هستند.

یادگیری کنار آمدن با یک اختلال شخصیتی بهترین عملکرد است. با پشتیبانی حرفه ای می توانید یاد بگیرید که چگونه با وجود این اختلال زندگی خود را مدیریت کنید.

فهرست

_ انواع اختلالات شخصیتی                        _خودشناسی

_ مراقبت از خود                                    _ روابط بین فردی

_ سلامتی                                            _ اختلال خواب

_ درد مزمن                                         _ اضافه وزن

_ والدین                                              _تیم درمانی  

 _ درمان                                           

انواع اختلالات شخصیتی

اختلالات شخصیتی شامل علائم و معالجه مختلفی هستند ، راهکارهایی وجود دارد که می تواند به هر کسی که مبتلا به یک اختلال شخصیتی باشد کمک کرد تا بهتر بتواند با آن مقابله کند.

اختلالات شخصیتی به سه گروه تقسیم می شوند:

نوع A -  این گروه شامل رفتارهای عجیب و غیرمعمول است. اختلال شخصیت پارانوئید ، اختلال شخصیت اسکیزوئید و اختلال شخصیت اسکیزوتایپی اختلالات نوع A است.

نوع B -  این گروه به اختلالات شخصیتی شدید و نامنظم اشاره دارد. اختلال شخصیت ضد اجتماعی ، اختلال شخصیت مرزی ، اختلال شخصیت هیستوریونی و اختلال شخصیت خودشیفتگی از جمله اختلالات نوع B است.

نوع C – این گروه اختلالات شخصیتی اضطراب و ترس را شامل می شود. اجتناب از اختلال شخصیت ، اختلال شخصیت وابسته و اختلال شخصیت وسواسی-اجباری اختلالات نوع C هستند.

کار کن

راه حل های حفظ شغل و کاری که از آن لذت می برید بستگی به نوع اختلال شخصیتی شما دارد.

به عنوان مثال ، فردی که دارای اختلال شخصیت خودشیفتگی است ، ممکن است در موقعیت رهبری عملکرد خوبی داشته باشد. اختلال شخصیت خودشیفتگی شامل یک دید باشکوه از خود است – و ممکن است خود را در همه جا به عنوان مسئول معرفی کند.


افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفتگی ممکن است توسط همکارانشان به عنوان ستمگر تلقی شوند که این می تواند باعث مشکلات طولانی مدت شود. آنها تمایل به عدم همدلی دارند و ممکن است دلسوزی کمی برای سایر کارمندان داشته باشند.


ممکن است شخصی وسواس شخصیتی داشته باشد. کمال گرایی آنها انجام وظایف را بسیار دشوار می کند. برخی از افراد با وسواس شخصیتی خود را در هزینه های دوستان و خانواده غوطه ور کنند.


خودشناسی

مهم نیست که چه نوع اختلال شخصیتی دارید ، یکی از کلیدهای موفقیت در کار ، شناخت الگوهای خودتان است. آیا بعد از گذشت چند ماه از کار اخراج می شوید یا بعد از گذشت چند هفته تمایل به ترک کار دارید؟

در حالی که شناختن الگوهای محل کار مشکل را حل نمی کند ولی شناخت الگوهای خود کمک زیادی به شما خواهد کرد. با کمک یک درمانگر ، ممکن است شما بتوانید استراتژی هایی را یاد بگیرید که مانع از تکرار مشکلات اختلال شخصیتی شود.


یکی از مهمترین راه های زندگی بهتر در هنگام بروز اختلال شخصیتی ، یافتن شغل مناسب است. به عنوان مثال ، فردی که دارای اختلال شخصیت اجتنابی است ، احتمالاً به عنوان یک متخصص فروش در یک دفتر شلوغ احساس غرق شدن خواهد کرد. اما ، ممکن است آن فرد به خوبی بتواند در یک محیط کوچکتر با چند همکار قابل اعتماد کار کند.


همچنین در نظر بگیرید که آیا شما باید اختلال شخصیت خود را برای هر کس در محیط کار آشکار کنید. مطمئناً شرم بیماری روانی وجود دارد اما با اعلام به مدیر استخدام در هنگام درخواست کار می توانید اطمینان حاصل کنید که کارفرمای شما اقامتگاه معقولی را برای شما ایجاد می کند.


مراقبت از خود

درد عاطفی با اختلال شخصیت مرتبط است و امکان دارد باعث شود شما برای تسکین فوری به مهارت های مقابله ای ناسالم روی آورید. سوءاستفاده از مواد مخدر یا الكل ، سیگار كشیدن ، پرخوری یا خودآزاری تنها تعداد کمی از راهكارهایی است كه ممکن است در هنگام مشكل به آنها روی آورید.

افراد مبتلا به اختلالات شخصیتی نوع B در معرض خطر بیشتری برای اقدام به خودکشی قرار دارند. برخی از عواملی که ممکن است خطر خودکشی فرد را افزایش دهد ، احساس رها شدن ، طرد شدن یا تجربه یک بحران مرتبط با شغل است. یک برنامه مراقبت سالم از خود ممکن است این خطر را کاهش دهد.

برخی از افراد با اختلالات شخصیتی برای مدتی خوب عمل می کنند و با نظم عمل میکنند. سپس ، علائم و رفتارهای آنها بطور فزاینده ای مختل می شود.  در این راه یک برنامه مراقبت سالم از خود می تواند برخی از فراز و نشیب ها را کاهش دهد.

روابط بین فردی

یکی از ویژگی های بارز یک اختلال شخصیتی مشکلات بین فردی است.

 در هنگام بروز اختلال شخصیتی رابطه ها چالشی تر و متفاوت میشوند.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانوئید ، بی اعتمادی فراگیر به دیگران ، از جمله دوستان ، اعضای خانواده و شرکای خود دارند. آنها دائما در جستجوی سرنخ هایی هستند که ترس و بی اعتمادی آنها را تأیید کند که افراد دیگر برای صدمه زدن به آنها بیرون آمده اند. در نتیجه ، افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانوئید برای ایجاد و حفظ روابط تلاش می کنند.


افرادی که دارای اختلال شخصیت هیستوریونیک هستند ، تلاش می کنند مرکز توجه باشند. آنها به احساس تأیید دیگران نیاز دارند تا احساس خوبی نسبت به خود داشته باشند. آنها به ظاهر خود بسیار اهمیت می دهند و ممکن است گاهی ناخوشایند ، سطحی ، بیش از حد جذاب یا اغوا کننده به نظر برسند. رفتار آنها می تواند بسیار ازار دهنده باشد و افراد را دفع کند و این برای آنها بسیار ناراحت کننده است.و هرچه بیشتر احساس طرد شدن کنند رفتار آنها به مراتب بدتر خواهد شد.


افراد مبتلا به اختلال شخصیتی در مورد تصمیم گیری های روزمره به کمک بیش از حد نیاز دارند. آنها غالباً خیلی دیر تصمیمات مهم زندگی را میگیرند. آنها خود را ناتوان می دانند و از ترس از دست دادن حمایت یا تأیید دیگران می ترسند. آنها افراد دیگر را محافظ و شایسته تر از آنچه می بینند ، می دانند. آنها میتوانند به راحتی توسط افرادی که از نیازهای آنها مطلع هستند مورد سوءاستفاده قراربگیرند و قربانی شوند.


برخی از افراد با اختلالات شخصیتی ، روابط غیرصمیمی و دور را به خوبی مدیریت می کنند. اما روابط نزدیک و صمیمی برای آنها بسیار دشوار است.

با این حال ، وقتی درگیر روابط نزدیک هستند ، در واقع بهترین کار را می کنند. به عنوان مثال در یک همکاری پایدار ، ممکن است علائم اختلال شخصیتی را کاهش دهد.


برقراری روابط سالم اغلب هدف درمان اختلالات شخصیتی است. برای رسیدن به این اهداف ، افراد مبتلا به اختلالات شخصیتی ممکن است نیاز به یادگیری مهارت های اجتماعی جدید ، یادگیری راه های سالم برای کنترل احساسات خود یا بهبود ارزش خود داشته باشند.


این مهم است که والدین یا فرزندان بزرگسال در مورد اختلال شخصیت یک فرد دیگر آموزش ببینند. آنها ممکن است برای شرکت در خانواده درمانی دعوت شوند یا ممکن است برای حضور در یک گروه پشتیبانی تشویق شوند.


سلامتی

افراد مبتلا به اختلالات شخصیت در معرض خطر سلامت بیشتری قرار دارند. آنها همچنین امید به زندگی کمتری دارند.

در یک تحقیق مشخص شده است که زنان مبتلا به اختلالات نوع B احتمالاً ایست قلبی ، تشنج و آرتریت(التهاب مفصل) را تجربه می کنند ، در اختلالات شخصیتی نوع A به احتمال زیاد بیماری ریفلاکس معده دستگاه گوارش را تجربه می کنند و نوع C احتمال بیشتری دارد که سردردهای مکرر را تجربه کنند.

اختلال خواب

اختلالات شخصیتی نیز به اختلال خواب مرتبط است. بسیاری از افراد مبتلا به اختلالات شخصیتی ، به ویژه اختلال شخصیت مرزی ، اختلال خواب بدتری را نسبت به سایر افراد گزارش می کنند. با این حال ، برخی از تحقیقات نشان می دهد که اختلالات خواب در افراد دارای اختلال شخصیتی با سایر بیماری های روانی مانند اضطراب و افسردگی همخوانی دارد.

درد مزمن

افراد مبتلا به درد مزمن به احتمال زیاد از اختلالات شخصیتی ضد اجتماعی یا مرزی رنج میبرند . افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی از مشکلات درد مزمن پشت / گردن ، سردرد ، فیبرومیالژیا(سندرم درد اسکلتی-عضلانی) و درد احشایی خبر میدهند.

اضافه وزن

اختلالات شخصیتی نیز به چاقی نیز مربوط میشود. اگرچه افراد مبتلا به هرگونه اختلال روانی شانس بیشتری برای اضافه وزن دارند ، اما افراد دارای اختلالات شخصیتی چاق تر هستند.

در بیماران چاق مراجعه کننده به جراحی های زیبایی و چاقی میزان بالاتری از اختلالات شخصیتی مشاهده می شود. در یک تحقیق ، نوجوانان مبتلا به هر اختلال شخصیتی در 17 سال اینده حتی بعد از کنترل ویژگی های اختلالات 1.84 برابر بیشتر ، چاق بودند.

مهم است که از جسم خود مراقبت کنید تا بهتر زندگی کنید.

با پزشک خود ملاقات کنید و از توصیه های پزشکی پیروی کنید. اگر در تلاش برای پیروی از توصیه های پزشکی هستید ، داشتن یک دوست یا عضو حامی ، عضو خانواده یا پشتیبانی که می تواند به شما در مراقبت های بهداشتی یاری کند ، می تواند کمک خوبی باشد.


والدین

والدینی که دارای اختلال شخصیتی هستند، می توانند بسیار دوست داشتنی وخونگرم باشند اما ، امکان دارد با برخی از مشکلات به ویژه تربیت فرزند روبرو شوند.

محققان در سال 2015 فرزندان مادرانی را که دارای اختلال شخصیت مرزی بودند را مورد بررسی قرار دادند و فهمیدن که مادرانی که نوزاد شیرخواره دارند به فرزندان خود حساسیت کمتری نشان میدهند و از نظر عاطفی فرزندشان با مشکل مواجه هستند. فرزندان مادرانی دارای اختلال شخصیت مرزی هستند در مقایسه با سایر فرزندان از سلامت روانی ضعیف تری برخوردار هستند.

محققان در سال 2017 پی بردند افرادی که در معرض خودشیفتگی زیاد قرار دارند ، ابراز همدلی کمی نسبت به فرزندان خود دارند. علاوه بر این ، آنها به نیازهای فرزندان خود پاسخگو نیستند و احتمالاً با فرزندان خود بیش از حد اقتدارگرا یا مجاز برخورد میکنند.مشاوره به شما کمک می کنند والدین بهتری باشید.

تیم درمانی  

یک تصور غلط رایج وجود دارد که افراد مبتلا به اختلالات شخصیتی بهتر نمی شوند. اما ، درمان اختلالات شخصیتی می تواند کاملاً مؤثر باشد هرچند که اغلب فشرده اند.


بسیاری از مبتلایان به اختلالات شخصیتی ، وضعیتهای بهداشت روان دیگری نیز دارند مانند افسردگی ، اضطراب و اختلالات خوردن.

بررسی ها نشان می دهد که 42 درصد از مبتلایان به اختلالات شخصیتی نوعA ، 83 درصد از افراد دارای اختلال شخصیتی نوعB و 50 درصد از مبتلایان به اختلالات شخصیتی نوع Cدارای ویژگی های یکسانی هستند.


محققان تخمین می زند که 50 درصد از افراد مبتلا به اختلالات شخصیتی وابسته به مصرف مواد هستند ، یعنی ممکن است از الکل سوء استفاده کنند یا به مواد مخدر وابسته باشند.


درمان ممکن است مستلزم درمان همزمان، مصرف مواد و اختلال شخصیت باشد. یا ممکن است فرد در حالی که تحت معالجه اختلال شخصیت است همچنین به درمان اختلال اضطراب نیاز داشته باشد.

درمان

نیازهای درمانی به نوع اختلال شخصیتی فرد بستگی دارد. اما ، درمان شناختی رفتاری (CBT) یک روش درمانی متداول است.


رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) یک مشتق درمان شناختی رفتاری (CBT) است و مشخص شده است که در درمان اختلال شخصیت مرزی بسیار مؤثر است. این درمان تمرکز بر آموزش ذهن، آگاهی فردی ، تحمل پریشانی ، کنترل احساسات و مهارتهای بین فردی دارد.


درمان سنتی DBT معمولاً شامل موارد زیر است:

_جلسات درمانی فردی که به منظور تمرکز بر مدیریت بحران ها و پرداختن به ایجاد یک زندگی سالم تشکیل میشوند.

_گروه های آموزشی مهارتی که هفتگی دو ساعت در کنار هم جمع میشوند و مهارتهای خاصی را تمرین می کنند ، به آنها تکالیف اختصاص می دهند تا به آنها کمک کند مهارتهای زندگی روزمره خود را شروع کنند.

_دسترسی به شماره تلفن که 24 ساعته به یک درمانگر(پشتیبان) دسترسی دارد تا بتواند هرگونه بحران را مدیریت کند.


یک درمانگر(پشتیبان)که از مدل سنتی DBT پیروی می کند ، می تواند هفتگی به یک مشاور برای رسیدگی به هرگونه مشکل ، سؤال یا مسائل انگیزشی که در درمان پیش می آید ، دسترسی داشته باشد.

مدل سنتی DBT ممکن است بعنوان بخشی از درمان برای سایر اختلالات شخصیتی استفاده شود. اما پیروی از توصیه های پزشک برای درمان مهم است.

بسته به نیاز درمانی شما ، ممکن است از اعضای خانواده دعوت شود که بخشی از معالجه شما باشند. شاید برای آنها مهم باشد که درمورد اختلال شخصیت شما و اینکه بر شما چه تأثیری می گذارد اطلاعات بیشتری کسب کنند.

منبع:گروه تحریر ایگوپلاس


جهت کسب اطلاعات بیشتر درمورد اختلال استرس و ارتباط با مشاورین برتر کشور کلیک کنید


  • بیشتر بخوانید...
  • نظرات کاربران
5 راه مقابله با اختلال استرس پس از سانحه یا(PTSD)

5 راه مقابله با اختلال استرس پس از سانحه یا(PTSD)

استراتژی های مقابله با اختلال شخصیت

استراتژی های مقابله با اختلال شخصیت